وی در کارش خیلی جدی بود دقتی که حاج حسن زیاد می خندید نشانه عصبانیت بود کسانی که او را خوب می شناختنداین را متوجه می شدند.این انسان اخلاق و رفتارش محمدی بود چهره اش محمدی بود اصلا نباید در این مورد و قضیه شک کرد.کسی که یک عمر لبخند و محبت بر لبش باشد و به تمام معنا با تو رفاقت داشته باشد کم نیست.ما چنین انسان هایی کم داریم.همه کارهایش با عشق بودهیچ کاری نبود که ایشان بخواهد انجام بدهد ولی ندهد.همه کارهای سخت جلوی چشمش راحت وشدنی بود.همیشه می گفت کار کار حضرت زهرا(س)است.همیشه در کارش برنامه ریزی داشت .همه چیزش برای خدا بود و رمز کارهایش یا زهرا(س) بود.خلوص حاج حسن را همه می دانستند او یک شخص مردمی بود.

اهمیت به نماز در لحظات مرگ و زندگی

وقت نماز که می شد حاج حسن در شرایط مرگ و زندگی که قرار داشت طنابش را باز می کرد و در یک روزنه در صخره می ایستاد و نمازش را به سختی می خواند.تا کسی منطقه شروین را نبیند نمی تواند باور کند.وقتی آمد پایین به او گفتم حاج حسن چرا آن لحظه درآن ارتفاع طنابت را باز کردی گفت نماز اول وقت فضیلت است هیچ چیزی به قشنگی نماز اول وقت ندیدم.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :