چهارشنبه 29 شهریور 1391 :: نویسنده : گمنام گمنام

پدرم همیشه هر عیدی که می شد به ما عیدی می‌داد. روز عید قربان هم به ایشان گفتیم عیدی ما را بده، اما هر چه اصرار کردیم بابا گفتند:

 «عید غدیر عیدیتان را می‌دهم.»

 این اولین دفعه‌ بود که همچین کاری کردند.

آخرین دفعه‌ای که ایشان را دیدم بعد از ظهر روز جمعه بود که رفته بودیم بیرون، ایشان ما را رساندند خانه و شهید نواب آمد دنبالشان و رفتند. موقعی که خواست برود خوب یادم هست که مفاتیح به دست رفت چون شهید مقدم عادت داشت همیشه دعای سمات را می‌خواند.
حتی وقتی پسرم طاها، را بعد از تولدش برای اولین جمعه خانه آنها آوردم پدرم گفت: طاها را بگذار امروز در کنار او با هم دعای سمات را بخوانیم.

خیلی به این دعا اعتقاد داشت. واقعا با همه وجود می‌خواند، یکبار ندیدم بی‌میل و بی‌حوصله دعای سمات را بخواند. عاشقانه می خواند و به ما هم یاد می‌داد که بخوانیم.

فرزند شهید طهرانی مقدم






نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




شهید حسن تهرانی مقدم
دانشمند برجسته و پارسای بی ادعا
درباره وبلاگ

کسانی را که در راه خدا کشته شده‏ اند مرده مپندار، بلکه زنده ‏اند و نزد پروردگارشان به ایشان روزی می‏دهند.
از فضیلتی که خدا نصیبشان کرده است شادمانند و به آنها که در پی شان هستند و هنوز به آنها نپیوسته‏اند بشارت می‏دهند که بیمی بر آنها نیست و اندوهگین نشوند.
سوره آل عمران ؛ آبات ۱۶۹ -



مدیر وبلاگ : گمنام گمنام
نویسندگان
نظرسنجی
سطح مطالب و محیط سایت چگونه است؟







آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
ابزار تلگرام